Pije błonnik i biorę chrom. Błonnik pomaga,ale nie dość mocno,żeby mnie to zadowolić,a chrom pomaga i to nawet bardzo,bo w ogóle nie chcę mi się po nim jeść. Albo w sumie sobie wmawiam tylko, że nie chcę mi się jeść,ale nawet jeśli to dobrze,bo w ogólnym rozrachunku nie muszę jeść.
Dzisiaj zjadłam bardzo mało. Jest 18,a mój bilans wynosi tylko 400 kcal. Dzielnie wytrzymuje te 3 godziny do kolejnych posiłków. Jestem głodna to fakt,ale kiedy jest się głodnym to się chudnie,a ja chcę chudnąć.
Dzisiaj czułam się bardzo dziwnie. Byłam tak głodna,że aż szczęśliwa. Już kiedyś tak miałam. To fajne uczucie. Czujesz się szczęśliwy mimo tego,że jesteś głodny. Ba,czujesz się tak szczęśliwy,że nie potrzebujesz jedzenia. I nie musisz jeść.
Do kolejnego posiłku pozostało równo 43 minuty. Nie chcę jeść,ale jeśli nie będę jeść regularnie to może to mieć poważne skutki dla mojego zdrowia,a nawet życia.
Wiem,że jak zjem to będę spokojna i mój organizm też,bo dostanie to,czego się tak domaga cały dzień.
Chcę już jutra. Wezmę sobie chrom po śniadaniu,wypije całą butelkę 0,5 błonnika i będzie git. Może dam radę wytrzymać kolejny dzień z maksymalną ilością jedzenia.
Łukasza widziałam w poniedziałek. Niby przedwczoraj,ale wydaje mi się jakby minął przynajmniej rok od tego spotkania. Był taki cudowny,śmiał się. Boże,jak on się śmieje. Jak tylko pomyślę o tym śmiechu to wszystko staje się lepsze,wszystko wydaje się takie proste. Nawet to nie jedzenie.
Zobaczę go pewnie tak około 5 grudnia dopiero,bo nie mam możliwości spotkania z nim wcześniej. Znaczy mam,ale nie chcę się narzucać za bardzo. Dam mu trochę czasu,żeby się za mną stęsknił,bo ja to już się nie mogę doczekać,kiedy znowu spojrzę w jego oczy i usłyszę jego cudowny głos.
A może znowu się będzie śmiać?
Chciałabym.
Jak na tą chwilę kończę,bo mój brat siedzi nie daleko i mam wrażenie,że próbuje przeczytać to,co tu piszę.
I pamiętajcie: Pustka jest czysta,głód jest lekarstwem.
Trzymajcie się,
M.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz